"...Jeśli sądzisz, że chciałbyś być poszukiwaczem, ale nie jesteś pewien czy żona będzie z tego zadowolona, albo wątpisz czy mógłbyś spędzać tyle czasu poza swoją regularną pracą lub obawiasz się, że jako kobieta stracisz część swojej kobiecości, to w rzeczywistości wybór już został dokonany. Poszukiwanie skarbów jest bowiem nie tyle zawodem, co stylem życia..." - Howard Jennings

Złoto było prawdopodobnie pierwszym metalem znanym wczesnym hominidom, które znajdowali w postaci samorodków w ziemi i strumieniach. Musiała ich pociągać jego naturalne piękno, plastyczność i praktyczna niezniszczalność. Gdy ludzkość przechodziła przez okresy Paleolitu, Mezolitu i Neolitu i gdy ludzie zaczęli się gromadzić w ośrodkach cywilizacji, metal ten uzyskał status status sakralny ze względu na swoją wytrzymałość (nieśmiertelność), będąc początkowo noszonym jako amulet by później tworzono z niego obiekty religijne. W czasie wczesnej cywilizacji doliny Indusu (Harappa, Mohenjo-Daro etc.), sumeryjskiej i egipskiej (3000-2000 p.n.e.) złoto nie tylko zachowało swą świętą rolę, ale stało się też symbolem statusu i pozycji społecznej, jako metal "królewski". Homer (około roku 1000 p.n.e.) w Iliadzie i Odysei, epickim poematom starożytnej Grecji, wielokrotnie wymienia złoto jako jako oznakę bogactwa wśród śmiertelników i jako symbol splendoru wśród nieśmiertelnych bogów.

Wczesne opisy odkrycia złota są w zasadzie legendarne i mityczne. Niektórzy starożytni autorzy, jako odkrywcę złota wymieniają Kadmusa z Fenicji, inni odkrycie przypisują Toasowi, królowi tauryjskiemu, który miał odkryć ten cenny kruszec w górach Pangei znajdujących się w Tracji. Chronicum Alexandrinum (628 n.e.) mówi, że złoto odkrył Merkury, bóg handlu i syn Jowisza, lub Pisus, król Italii, który opuściwszy swój kraj udał się do Egiptu. Podobne legendy i mity dotyczące pierwszego odkrycia złota występują w starożytnej literaturze indyjskiej (Vedy) oraz chińskiej jak i innych narodów. W rzeczywistości, odkrycie to znikło w otchłani dziejów.

Opisy dotyczące geologii, kopalnictwa i metalurgii złota występują w stożytnych egipskich kodeksach, na staellach i piktogramach i inskrypcjach w grobowcach faraonów. W kodeksie Menesa (około 3100 p.n.e.), założyciela pierwszej egipskiej dynastii napisano, że "jedna część złota jest równa w wartości dwóm i pół częściom srebra", co pokazuje stosunkowe bogactwo złota i rzadkość srebra w tym czasie. Inskrypcja w świątyni w Edfu, przedstawiająca list od boga słońca do faraona Setiego I (XIX dynastia ok. 1320 p.n.e.) mówi: "dałem ci całe złoto, dałem ci electrum, lapis lazuli i malachit". Cytat pokazuje rozległe poszukiwania złota przez faraona w Egipcie, Nubii i na Synaju.

Najstarsza znana mapa geologiczna, słynna "Le carte des mines d'or" przechowywana w muzeum turyńskim, jest papirusem właśnie z okresu Setiego I. Zaznaczone są na niej drogi, kopalnie, kamieniołomy, złotonośne góry etc. Zidentyfikowanie wszystkich miejsc na mapie jest dziś problematyczne.

Starożytne cywilizacje sumeryjskie, akkadyjskie, asyryjskie i babilońskie używały duże ilości złota, ale ich źródła nie są pewne. Źródła w rzekach Tygrys i Eufrat były pewnie głównymi, ale wymiana handlowa ze wczesnymi cywilizacjami z Arabii, Iranu (Elam), Oxus, gór Ałtaju i Indii też musi być brana pod uwagę. Starożytne cywilizacje z Harappy, Mohenjo-Daro i inne w dolinie Indusu również znały i używały złoto, prawdopodobnie wydobywane w rzece Indus lub pozyskiwane w drodze handlu z ludami Afganistanu, Baluczistanu, oraz północnych, wschodnich i południowych Indii. Również w starym testamencie występują liczne wzmianki o złocie. Złoto jest pierwszym metalem wymienionym w księdze Genesis, prawdopodobnie około X wieku p.n.e. W starym testamencie wymienia się sześć źródeł złota (Havila, Ofir, Sziba, Media i Parvaim). Dokładna lokalizacja tej szóstki jest problematyczna i jest wciąż źródłem zażartych sporów. Niektórzy badacze uważają, że wszystkie one mieszczą się w Arabii, inni uważają, że znacznie dalej.

W księdze Genesis 2:10-12 napisano: "I rzeka wypłynęła z Edenu do wody w ogrodzie, i tam się rozdzieliła na cztery części. Imię pierwszej to Pison, która zawiera całą ziemię Havilah, gdzie jest złoto, a złoto tej ziemi jest dobre, jest tam też beryl i onyks."

C.D.N.


Powrót do spisu treści.