"...Jeśli sądzisz, że chciałbyś być poszukiwaczem, ale nie jesteś pewien czy żona będzie z tego zadowolona, albo wątpisz czy mógłbyś spędzać tyle czasu poza swoją regularną pracą lub obawiasz się, że jako kobieta stracisz część swojej kobiecości, to w rzeczywistości wybór już został dokonany. Poszukiwanie skarbów jest bowiem nie tyle zawodem, co stylem życia..." - Howard Jennings

W poprzednim numerze „Thesaurus News” pisaliśmy o potencjalnym odkryciu wraku australijskiego krążownika HMAS „Sydney”, zatopionego przez niemiecki krążownik „Kormoran” w roku 1941 http://www.thesaurus.com.pl/gazeta/numer2/sydney.html Wracamy do tej sprawy ponieważ już po oficjalnym ogłoszeniu odkrycia wraku, wybuchł skandal o to kto tak naprawdę go odnalazł. Dwóch historyków – Profesor Kim Kirsner i profesor John Dunn twierdzi, że wskazywali na lokalizację wraku już 10 lat temu. Naukowcy ujawniają również, że australijska marynarka wojenna zmarnowała milion dolarów na bezużyteczne poszukiwania i opóźniła realne odkrycie statku o ponad dekadę.

Tymczasem to amerykański łowca wraków – David Mearns twierdzi, że jedynie on jest autentycznym odkrywcą australijskiego krążownika, nazywając dwóch naukowców „fotelowymi poszukiwaczami”, którzy w swoim życiu nie odkryli żadnego wraku. Z dokumentów dostarczonych przez naukowców wynika jednak, że w 2004 roku przekazali oni Mearnsowi lokalizację wraku “Kormorana” (który zatopił “Sydney”) z dokładnościa do trzech mil morskich, co oznacza niezwykłą precyzję jak na warunki panujące na olbrzymich połaciach Pacyfiku. Naukowcy twierdzą, że gdyby wysłuchano rzeczowych argumentów to HMAS “Sydney” odkryto by 10 lat temu, dzięki czemu wiele żyjących jeszcze wtedy krewnych doczekałoby się prawdy o wydarzeniach z 19 listopada 1941 roku.

Historycy zdradzają również, że austarlijska marynarka wojenna wydała fortunę na poszukiwania wraku na podstawie informacji trzech poszukiwaczy-amatorów. Lokalizacja wraku była największą morską zagadką w historii Australii tymczasem pierwsze poszukiwania wraku odbywały się na podstawie informacji pozyskanych od pielęgniarki i hobbystycznej historyczki, różdżkarza który poszukiwał wraku poruszając ręką nad mapą oceaniczną oraz wynalazcy ręcznego sonaru, który według fizyków nie miał prawa działać, bo do odkrycia wraku wymagałby takiego zasilania, które miało odparować w danym miejscu wodę morską.

Dopiero po odnalezienu wraku “Kormorana” udało się szybko dotrzeć do australijskiego krążownika i choć wspomniana wyżej pielęgniarka-historyk znajdowała się wtedy na pokładzie staku badawczego to, jak sama wspomina na swoim internetowym blogu, ominął ją główny moment odkrycia ponieważ była akurat w toalecie. Już wkrótce mają się odbyć oficjalne uroczystości na cześć poległych 645 marynarzy australijskich i 89 niemieckich.




Powrót do spisu treści.