• Strona główna
• Spis treści
• Galeria
• Forum

Jesteśmy najliczniejszą w Polsce grupą przestępczą
-śmieje się Andrzej z Sulejówka, jeden z kilkudziesięciu tysięcy polskich poszukiwaczy skarbów, którzy z pomocą wykrywaczy metali przeszukują lasy i pola.
- Prawo jest takie, że z wykrywaczem można spacerować, namierzać metalowe rzeczy w ziemi, ale bez pozwolenia wojewódzkiego...

Marcowa niedziela nie zapowiadała się ciekawie, mglisto-dżdżysty poranek zniechęcał do wszystkiego. W trakcie śniadania zadzwonił telefon.

Niemieckie bronie odwetowe, mimo że opracowywane całkowicie od siebie niezależnie przez oœrodki wręcz ze sobą konkurujące, uzyskały wspólną nazwę "Vergeltungswaffen": V-1, V-2 oraz V-3. Istnieją pogłoski z pogranicza fantastyki, że opracowywano też inne bronie o kolejnych numerach...

Kiedy zdecydowaliśmy się żeglować po Bałtyku, znajomi tylko pukali się znacząco w czoło. Przecież tu jest zimno, szaro i nudno. Zimno czasem bywa, ale nudno? Absolutnie nie!

Klamka zapadła. Starannie zapakowane, gromadzone miesiącami sprzęty po brzegi wypełniały samochód. Obejrzany kilka dni wcześniej film dotyczący płukania złota pozostawił w głowach lekką niepewność. Czy aby napewno wiemy, na co się porywamy? Zimne wody szkockich potoków i deszczowy klimat nie zachęcały do poszukiwań. Skoro jednak 100 lat wcześniej ludzie wytrzymywali te trudy to, czemu my - poszukiwacze z krwi i kości mielibyśmy nie dać rady? W ostateczności Szkocja od dawna była wakacyjnym marzeniem Młodego, była więc okazja, by to marzenie choć trochę spełnić. Wczesnym sierpniowym rankiem, całą trójką mwyruszyliśmy w długą drogę. Płacząca kapuśniaczkiem z nieba Anglia żegnała, deszczowa Szkocja witała. Soczysta zieleń trawy, przepleciona licznym krzakami wrzosów, mimo siąpiącego nieustannie deszczu napawała radością.

Urodził się w federacji Austro-Węgierskiej, na terenie dzisiejszej Austrii, w miejscowości Braunau am Inn, w rodzinie austriackiego urzędnika celnego. W edukacji nie odnosił sukcesów i nie przystąpił do matury. Jego pierwszą pasją stała się wówczas sztuka, zwłaszcza malarstwo, temat jaki najczęściej preferował to pejzaż górski, lub miejski, techniką jaką najczęściej się posługiwał była akwarela. W latach 1907 i 1908 czynił bezskuteczne wysiłki aby studiować malarstwo w Wiedniu, utrzymując się ze sprzedaży malowanych przez siebie pocztówek i akwarel. Pracował przejściowo jako pomocnik murarza. Po dwukrotnie niezdanym egzaminie na studia opuścił Wiedeń. Na podstawie datowanych jego prac można wyciągnąć wnioski, iż po tych niepowodzeniach nadal podejmował próby powrotu do malarstwa, zanim został kanclerzem.