<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN"
"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">
<HEAD>


<META HTTP-EQUIV="Content-type" CONTENT="text/html; charset=iso-8859-2">
<META NAME="moneta, skarb, guzik, klamra, medalik, poszukiwanie " CONTENT="Pierwszy w Polsce internetowy magazyn dla poszukiwaczy skarbów. Tworzony przez pasjonatów i dla pasjonatów.">
<META NAME="Author" CONTENT="Vincent Vega 69">
<LINK title="Thesaurus News" media=screen href="obrazki/layout.css" rel=stylesheet>
<TITLE>Thesaurus News</TITLE>
</HEAD>

<BODY>

<!-- Tabela nagłówka -->

<TABLE ALIGN="CENTER" VALIGN="TOP" WIDTH="100%" HEIGHT="0" CELLSPACING="0" CELLPADDING="0" BORDER="0" FRAME="BOX" RULES="none">
 <TR>
	<TD width="25%"><span class="subHead1">
	   <img class="floatLeft" src="obrazki/numer4.gif">
		 <!--<script type="text/javascript">
var uri = 'http://imppl.tradedoubler.com/imp?type(img)g(16649260)a(1325039)' + new String (Math.random()).substring (2, 11);
document.write('<a href="http://clk.tradedoubler.com/click?p=22131&a=1325039&g=16649260" target="_blank"><img src="'+uri+'" border=0></a>');
</script>-->
	</span></TD>
	
	<TD width="50%">
	<p class="testowy">
		  <!-- Motto -->
		  "...Je&#347;li s&#261;dzisz, że chciałby&#347; być poszukiwaczem, ale nie jeste&#347; pewien czy żona będzie z tego zadowolona, albo w&#261;tpisz czy mógłby&#347; spędzać tyle czasu poza swoj&#261; regularn&#261; prac&#261; lub obawiasz się, że jako kobieta stracisz czę&#347;ć swojej kobieco&#347;ci, to w rzeczywisto&#347;ci wybór już został dokonany. Poszukiwanie skarbów jest bowiem nie tyle zawodem, co stylem życia..." 
    
		   <!-- Autor motto -->
	<br><SPAN id=quoteAuthor>
		  - Howard Jennings
	</span>
	</TD>
	    
	<TD width="25%"><div id="okladkaGora"><a href="http://www.thesaurus.com.pl/gazeta/numer4/index.html"><img class="floatRight" src="obrazki/okladka_numer_4.jpg"></a></div>
	</TD>
 </TR>
</TABLE>

<!-- Tabela logo -->
<TABLE ALIGN="CENTER" VALIGN="TOP" WIDTH="100%" HEIGHT="0" CELLSPACING="0" CELLPADDING="0" BORDER="0" FRAME="BOX" RULES="NONE">
 <TR>
	<TD width="25%"><IMG SRC="obrazki/10pion.gif"></TD>
	<TD width="50%"><IMG SRC="obrazki/10pion.gif"></TD>
	<TD width="25%"><IMG SRC="obrazki/10pion.gif"></TD>
 </TR>
</TABLE>

<!-- Tabela logo -->
<TABLE ALIGN="CENTER" VALIGN="TOP" WIDTH="100%" HEIGHT="0" CELLSPACING="0" CELLPADDING="0" BORDER="0" FRAME="BOX" RULES="NONE">
 <TR>
	<TD width="25%"><IMG SRC="obrazki/zero.gif"></TD>
	<TD width="50%"><a HREF="http://www.thesaurus.com.pl/gazeta/numer4/index.html"><IMG SRC="obrazki/logo.jpeg" WIDTH="600" HEIGHT="150" BORDER="0"></A></TD>
	<TD width="25%"><IMG SRC="obrazki/zero.gif"></TD>
 </TR>
</TABLE>




<!-- ***************TREŚĆ STRONY*************** -->

<div class="centerSectionHeadMain" align="center">
  HITLER BYŁ MIŁYM FACETEM
</div>

<div id="centerColumn" align="center">
	   <span style="font-weight: bold; TEXT-DECORATION: underline">
      wywiad z Rochusem Mische, ochroniarzem Hitlera
	   </span></DIV><br>
<center>wywiad przeprowadziła Ida Hattemer-Higgins</center>
<BR><BR>
<img style="float: left; margin-top:15px; margin-bottom:15px; margin-left:15px; margin-right:15px " src="obrazki/hit1.jpg">
Urodził się w federacji
Austro-Węgierskiej, na
terenie dzisiejszej Austrii,
w miejscowości Braunau
am Inn, w rodzinie
austriackiego urzędnika
celnego. W edukacji nie
odnosił sukcesów i nie
przystąpił do matury. Jego
pierwszą pasją stała się
wówczas sztuka,
zwłaszcza malarstwo,
temat jaki najczęściej
preferował to pejzaż
górski, lub miejski,
techniką jaką najczęściej
się posługiwał była
akwarela. W latach 1907 i
1908 czynił bezskuteczne
wysiłki, aby studiować
malarstwo w Wiedniu,
utrzymując się ze
sprzedaży malowanych
przez siebie pocztówek i
akwarel. Pracował
przejściowo jako
pomocnik murarza. Po
dwukrotnie niezdanym
egzaminie na studia
opuścił Wiedeń. Na
podstawie datowanych
jego prac można wyciągać
wnioski, iż po tych
niepowodzeniach nadal
podejmował próby
powrotu do malarstwa,
zanim został kanclerzem.<br><br><br>

<img style="float: left; margin-top:15px; margin-bottom:15px; margin-left:15px; margin-right:15px " src="obrazki/hit2.jpg"><b>Jak zapamiętałeś śmierć Hitlera?</b><br>
Gdy Hitler odebrał sobie życie, ja stałem na
korytarzu. Akurat chciałem przejść do kancelarii na
obiad (kancelaria rzeszy była połączona z bunkrem
fuhrera podziemnym tunelem) i kolega właśnie mnie
zmienił w centralce telefonicznej. Stałem, więc w
korytarzu i zaglądałem do sąsiedniego pomieszczenia
by spytać czy mam coś przynieść. Usłyszałem, że
niczego nie potrzebują a ktoś inny, aha to był Linge
lokaj Hitlera, powiedział do kogoś „myślę, że to już”.
Usłyszał to. Ale oczywiście my się zawsze myliliśmy.
W podziemnym bunkrze jakikolwiek głośny dźwięk
słychać było jak wystrzał. Było tyle napięcia.
Czekaliśmy na to przez długie godziny. Ale wciąż nie
byliśmy pewni. Ponieważ oczywiście zawsze mógł
zdarzyć się cud. Tym cudem byłaby Anglia. Gdyby
Anglia powiedziała, że to nie Hitler jest naszym
głównym wrogiem tylko raczej Bolszewizm, to
mogliby ominąć Berlin i pogonić ich aż do Moskwy.
Sam Churchill powiedział później, „zarżnęliśmy
niewłaściwą świnię”.<br><br>

<b>A gdy zorientowałeś się, że Hitler nie żyje?</b><br>
Najpierw była idealna cisza. Czekaliśmy.
Czekaliśmy może z 20 minut. Ale Linge był ciekaw.
Ja byłem ciekaw. Wciąż nie pamiętam czy to Linge
czy Günsche pierwszy otworzył drzwi do pokojów
Hitlera, ale był to któryś z nich. Byłem naprawdę
ciekawy i zrobiłem kilka kroków naprzód. Wtedy ktoś
otworzył drugie drzwi, wciąż nie wiem kto to był,
prawdopodobnie Linge. I wtedy właśnie zobaczyłem
Hitlera półleżącego na krześle. Ewa (Braun) była na
kozetce, ubrana. W ciemnej sukience i ta biała, biała
skóra. Leżała. Powiedziałem im, „pobiegnę
zameldować oficerowi dowodzącemu”. Odpowiedzieli
mi rozgniewani, że mam zaraz wracać a ja na to, że
“jasne ale jestem żołnierzem więc muszę wykonać
rozkaz”. Pobiegłem tunelem do kancelarii Rzeszy ale
miałem jakieś dziwne uczucia, trochę strachu i
niepewności, więc zawróciłem. Kiedy dotarłem na
miejsce mieli już Hitlera na podłodze. Widziałem jak
zawijają go w koc. Potem go wynieśli i wtedy
poszedłem zameldować o wszystkim oficerowi. Nieco
później jeden z moich towarzyszy powiedział mi, jeśli
chcesz to wyjdź na zewnątrz, palą szefa.” Wiesz, tak
jak zaplanowano.
Powiedziałem mu, że ja nie wyjdę i niech sam
wychodzi jeśli chce. Odpowiedział mi, że nie
wychodzi i że zamierza się stąd wydostać. Ani on ani
ja nie poszliśmy na kremmację.<br><br>

<b>Pamiętasz swoje odczucia gdy się dowiedziałeś, że
Hitler nie żyje?</b><br>
Oczekiwaliśmy tego. Nie była to żadna
niespodzianka. W tym czasie żylismy już jakby w
innym świecie. Mieliśmy tyle różnych emocji, strach,
nadzieję – nie jestem w stanie tego opisać.
Oswoiliśmy się z myślą o końcu. Byliśmy jak pijani.
Mówiąc szczerze mieliśmy to w końcu gdzieś. Wtedy
już nic się tak naprawdę nie liczyło. Jeden gość mnie
wtedy spytał czy martwię się o przyszłość. „Może nas
zastrzelą?” odparłem. ,”Czemu mieliby nas
zastrzelić?” Odpowiedział mi zdziwiony, ale dodał
“był tu szef Gestapo. On tu nigdy nie przychodził.
Po co przyszedł? Może zastrzelą wszystkich
świadków, każdego, kto wie, że szef nie żyje?” I wiesz
faktycznie kogoś zastrzelili. Podczas palenia zwłok
znikąd nagle pojawiło się dwóch cywilów. Była tam
ściana – po drugiej stronie było ministerstwo spraw
zagranicznych – i ludzie przyłazili z miasta, uciekając
przed Rosjanami. Tych cywilów zastrzeliło Gestapo.
Za dużo widzieli. A potem okazało się, że to była para
Polaków.<br><br>

<img style="float: right; margin-top:15px; margin-bottom:15px; margin-left:15px; margin-right:15px " src="obrazki/hit3.jpg">
<b>Polaków?</b><br>
Tak, sprawdzono im papiery. Byli Polakami i
próbowali uciec. Nie mam pojęcia jak się tam dostali.
Czy to prawdopodobne, że byli to Polacy? No mieli
dokumenty, paszporty. Powiedział mi o tym jeden z
kolegów z oddziału policyjnego. Wiem, że to dziwne
ale to byli Polacy.<br><br>

<b>Chciałabym spytać o przedstawienie wydarzeń w
filmie. Czy oglądałeś film „Upadek”?</b><br>
O tak, widziałem go (śmieje się głośno).
Dramatyczna operetka. To wszystko
zamerykanizowane. Wszystkie te krzyki i warzaski.
Wcale tak nie było tam na dole w bunkrze. Prawda
jest taka, że to był bunkier śmierci. Każdy mówił
szeptem. Ta scena z krzykiem nigdy nie miała miejsca.<br><br>

<b>Hitler nigdy nie krzyczał?</b><br>
Przynajmniej wtedy, gdy na dole byli generałowie i
dyskutowano o sprawach wojskowych, to wszyscy
byli bardzo spokojni. To tylko film i traktuje sprawy
bardzo luźno. To nie jest dokument.<br><br>

<b>Cofnijmy się trochę w czasie. Jak rozpocząłeś swoją
pracę jako ochroniarz Hitlera?</b><br>
Byłem sierotą. Moi rodzice umarli gdy byłem
bardzo mały. Byłem ostatnim synem, ostatnim z
rodziny, więc nie puszczono by mnie na front tylko
raczej gdzieś za biurko albo dano jakąś bezpieczną
funkcję. Ale i tak jak już mnie powołano zostałem
poważnie ranny. Postrzelono mnie w klatkę piersiową,
podczas nieudanej misji dyplomatycznej w Polsce.
Długo przechodziłem rekonwalescencję a potem
zadzwoniono z kancelarii Rzeszy. Potrzebowali kogoś
młodego. W kwaterze głównej.<br><br>

<b>Masz jakieś szczególne wspomnienia ze swojego
czasu spędzonego z Hitlerem?</b><br>
Hitler był dla mnie zawsze kimś całkowicie
normalnym. Rozmawiał ze mną zupełnie normalnie.
Spędziłem przy jego boku pięć lat.
Znałem go wyłącznie jako dobrego szefa. Można było
z nim normalnie rozmawiać i był z nas zawsze
zadowolony.<br><br>

<b>Co myślisz o ostatnich wydarzeniach w Niemczech,
gdzie z jednej strony próbuje się jakoś pogodzić z
wydarzeniami Holokaustu a z drugiej mamy do
czynienia z rosnącym neo-nazizmem?</b><br>
Tuż obok bunkra stawiają potężny pomnik (chodzi
o memoriał poświęcony europejskim Żydom, którzy
zginęli w Holokauście i składający się z 2700
betonowych płyt, zaprojektowany prze Petera
Eisenmana i otwarty w maju 2005). Pozwalają na
postawienie ponad dwóch tysięcy kawałków betonu.
Ale ja się pytam, co by było gdybyśmy tam za rogiem
postawili sześć takich płyt? Tylko sześć. Dzieci
Gőbbelsa zostały zamordowane, zabite, świadomie
zamordowane. Czy te dzieci nie mogłyby być jakoś
uczczone? Teraz to już im nie pomoże, ale jakoś
możemy je uhonorować, zaznaczyć jakoś, że tu
zamordowano sześcioro dzieci. Dwa tysiące siedemset
może być uhonoroanych, ale sześcioro już nie?<br><br>

<img style="float: right; margin-top:15px; margin-bottom:15px; margin-left:15px; margin-right:15px " src="obrazki/hit6.jpg">
<b>Morderstwo tych dzieci było czymś strasznym, ale za
każdego z nich zginął million Żydów i to zupełnie bez
powodu, nie mówiąc o innych, którzy zginęli z rąk
nazistów.</b><br>
Tak może być ale skoro Hitler rzeczywiście robił te
straszne rzeczy jakie ludzie mu teraz przypisują, to
czy mógłby być naszym Führerem? Jak to było
możliwe? Jak mogliśmy o tym wszystkim nie
wiedzieć – my z najbliższego kręgu Hitlera – przecież
zawsze atam byliśmy, dzień i noc. Widzieliśmy go w
pidżamie. Otrzymywaliśmy meldunki i przynosiliśmy
mu je do czytania. Nigdy nie było nic na ten temat.
Tak, to się wydarzyło, ale nie mogę sobie tego
wyobrazić. Nie mogę sobie wyobrazić Hitlera jako
mordercy. To po prostu niemożliwe. Hitler to był miły
facet. Bardzo przyjacielski. Gdybym go dzis spotkał to
bym zapytał “Mein Führer, nie znałem pana aż tak
dobrze. Przez pięć lat patrzyliśmy sobie w oczy,
uśmiechaliśmy sie do siebie.. A te wszystkie rzeczy, o
których tyle napisano, skąd to się wszystko wzięło?
Nigdy nie znałem pana takiego, mein Führer.<br><br></p>


<img style="float: left; margin-top:15px; margin-bottom:15px; margin-left:15px; margin-right:15px " src="obrazki/hit4.jpg">Rochus Misch (ur. 29
lipca 1917 w Starych
Siołkowicach, niem. Alt
Schalkowitz) –
Oberscharführer (sierżant)
w SS, inżynier,
współpracownik i
pomocnik Adolfa Hitlera
w czasie II wojny
światowej. Ojciec zmarł 2
godziny przed
urodzeniem chłopca.
Matka zmarła, gdy R.
Misch miał 2,5 roku.
Odtąd wychowywali go
dziadkowie. W 1937 r.
wstąpił do
Verfügungstruppe,
jednostki, która z
założenia przeznaczona
była dla Hitlera. Misch
odbył w niej czteroletnią
służbę wojskową, co
miało mu zapewnić
stanowisko w sektorze
publicznym. Po wybuchu
II wojny światowej został
ranny podczas oblężenia
Modlina w czasie
kampanii wrześniowej.
Kula przeszła dwa
centymetry od jego serca
trafiając w płuco.
W kwietniu 1940 r.
został powołany do SSBegleitkommando
(gwardii Hitlera).
Wówczas został jednym z
najbliższych
współpracowników i
pomocników führera,
służąc mu za ochroniarza,
operatora centrali
telefonicznej i kuriera. 30
kwietnia 1945, wraz z
Adolfem Hitlerem
znajdował się w głównym
bunkrze w Berlinie, gdzie
ukrywał się przywódca III
Rzeszy. 2 maja poddał się
Armii Czerwonej, która
zdobyła stolicę Niemiec.
Został wzięty do niewoli
sowieckiej, w której
przebywał do roku 1954
jako jeniec obozu pracy.
Nadal żyje i jest
ostatnim żyjącym
świadkiem (po śmierci
Otto Günschego w 2003
r.) ostatnich dni w
bunkrze Hitlera pod
Kancelarią Rzeszy, a
zwłaszcza śmierci Hitlera
i Goebbelsa. Mieszka w
Berlinie.<br><br>

<img style="float: left; margin-top:15px; margin-bottom:15px; margin-left:15px; margin-right:15px " src="obrazki/hit5.jpg">
<img style="float: left; margin-top:15px; margin-bottom:15px; margin-left:15px; margin-right:15px " src="obrazki/hit7.jpg">
<img style="float: left; margin-top:15px; margin-bottom:15px; margin-left:15px; margin-right:15px " src="obrazki/hit8.jpg"><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Rochus Misch, urodzony w 1917 w Opolu na
Śląsku, był osobistym ochroniarzem, kurierem i
operatorem telefonicznym Hitlera od 1940 do
1945<br><br><br><br><br><br>












<!-- ***************KONIEC TREŚCI STRONY*************** -->





<BR><BR><BR>
<a  class="sectionHead" HREF="spisTresci.html">Powrót do spisu treści.</A>
<BR><BR><BR><BR><BR>
<!-- Stopka -->
<div id="bottomMenu">
<a href="http://www.thesaurus.com.pl">Copyright &#169 by Thesaurus News 2007.</a><br>
<a href="http://www.thesaurus.com.pl">All Rights reserved &#174</a>
</div>
<!-- Koniec stopki -->


<!-- Statystyki -->
<script type="text/javascript">
var gaJsHost = (("https:" == document.location.protocol) ? "https://ssl." : "http://www.");
document.write(unescape("%3Cscript src='" + gaJsHost + "google-analytics.com/ga.js' type='text/javascript'%3E%3C/script%3E"));
</script>
<script type="text/javascript">
try {
var pageTracker = _gat._getTracker("UA-7157373-2");
pageTracker._trackPageview();
} catch(err) {}</script>
<!-- Koniec statystyki -->


</BODY>
</HTML>
�